قدم های ملکوتی

چقدر دوست داشتنی است روزهای آمدنت!

قاصدک‏ها، تا دورترین سرزمین‏ها را چرخیدند

و مژده آمدنت را به چشم‏های تشنه رساندند..

خاک ، بوی قدم‏هایت را حس کرد و آسمانی شد..

چگونه طواف کنم آسمانت را که بهشت را در زمین آورده است..

و نه در هیئت انسان که آهو شده‌ام ،

با دستهای ملتمس که صیادی بیاید و مرا به شما برساند..

نزول جاودانه مهربانی‏ات ، بر شوره‏زار غربت و تنهایی زمین ، خجسته باد...

 

 

/ 1 نظر / 10 بازدید